Laat ik bij het begin beginnen.

Er werd ons, een paar jaar geleden, gevraagd of wij tijdens de vakantie op twee fretten konden passen. Dat waren Chuckey en Freddie. We hadden de ruimte, dus hebben we ja gezegd. We vonden het leuk en waren eigenlijk meteen verkocht. Toch heeft het nog 2 jaar geduurd voor dat we zelf twee fretten hebben gekocht. Je gaat eerst informatie verzamelen over het houden van fretten. O.a. over de huisvesting en verzorging. We wilden het meteen goed doen en niets overhaasten. Oppassen tijdens de vakantie is toch wat anders dan dag in, dag uit voor de fretten zorgen. 

Tijdens een bezoek aan een dierenwinkel (2002) zagen we twee albino fretjes. Het wordt vaak afgeraden om fretten in een dierenwinkel te kopen maar ik kon het niet over mijn hart krijgen om ze daar te laten zitten. Dus gingen we de winkel uit met twee fretten, Bo en Max. Een grote kooi met toebehoren en natuurlijk frettenvoer. Ze wisten daar niet veel van ze, niet hoe oud ze waren of waar ze precies vandaan kwamen. Ze konden ons wel vertellen dat het broer en zus waren en waarschijnlijk 2 jaar oud zijn. Eerder ouder dan jonger. We hebben er geen spijt van. Het zijn twee hele lieve fretten met ieder een speels en eigen karakter. Ik zou ze niet meer willen missen.

Logeerfretten.

Begin 2003 werd ons gevraagd of de logeerfretten Chuckey en Freddie bij ons mochten wonen. We hebben er even over nagedacht. Dit omdat we nog meer huisdieren hebben. Bas, een dalmatiër en Karel,een valkparkiet. De verhuizing kon doorgaan als er voor Karel een goed tehuis gevonden werd. Dat is gelukt. Vervolgens hebben we de twee logeerfretten in huis genomen. Zo stonden er dus twee kooien bij ons in de woonkamer. Dat was niet echt handig. Na een periode van 2 weken waren de fretten aan elkaar gewend en speelden ze vrolijk met z'n vieren in de woonkamer. Ook werden er kleine dutjes gedaan in elkaars hangmatjes. Tijd om te gaan "samenwonen". Er werd een grotere kooi gekocht. Na de verhuizing van de slaapmatjes, etens- en drinkbakjes en handdoeken werd het nieuwe verblijf goed gekeurd door de dame en heren Fret.  

Aan het samen ravotten en plezier maken kwam in mei 2003 abrupt een einde. Freddie werd ziek. Freddie was niet meer de jongste, 6 jaar en klein van stuk. Maar hij speelde en haalde samen met de rest kattenkwaad uit. Dus snel naar de dierenarts en met medicijnen ging het al een stuk beter. Wat later ging het toch weer slechter met Freddie. Hij kon niet meer lopen en draaide alle kanten in. Dit kon zo niet langer. Weer snel naar de dierenarts. Na een grondige controle en overleg hebben we besloten om Freddie te laten gaan. Hij kon niet meer. Zijn hartje had het heel zwaar. Als je dan met een leeg reismandje naar buiten loopt komen toch de tranen. Maar voor Freddie was dit het beste en dat is het belangrijkste. Chuckey, Max en Bo missen hem, net als wij.

Nieuw speelkameraadje

We zijn met de tijd ook lid geworden van Stichting De Fret.  Daar kun je terecht met al je vragen over fretten. Ook hebben ze een verhuislijst voor fretten. Dit houdt in dat zij bemiddelen tussen mensen, die om wat voor reden dan ook, hun fret(ten) niet langer kunnen houden/verzorgen en mensen die op zoek zijn naar een fret. Omdat we graag voor Chuckey, Max en Bo een speelkameraadje er bij wilde hebben, hadden we ons opgegeven voor de verhuislijst. Niet lang daarna kregen we bericht dat zij een wildkleur vrouwtje voor ons hadden. Ze heet Jaws en doet volgens de eigenaar haar naam eer aan. Dat is geen probleem voor ons. Na wat telefoontjes gingen we Jaws ophalen. 

Jaws is een klein lief fretje met een zeer sterk eigen karakter. Er stonden nu weer twee kooien in de woonkamer. Het samen spelen met de anderen fretten ging helaas niet zo best. We lieten Jaws eerst kennis maken met Chuckey. Dat ging na een paar dagen redelijk goed. Maar met Max en Bo wilde Jaws absoluut geen vriendjes worden. Omdat we geen plaats hebben voor twee grote kooien namen we weer contact op met Stichting de Fret en legde het probleem voor. Er zat niets anders op dan Jaws weer op de verhuislijst te plaatsen. We hadden ons best gedaan maar Jaws kon op een of andere manier geen vriendjes worden met Chuckey, Max en Bo. Ons vriendje is zij in die tijd wel geworden. Jaws is een echte spring in het veld en een heel lief fretje. Het ging helaas niet zo makkelijk als met de kennismaking tussen Chuckey,Freddie en Max en Bo. We hebben besloten om het voorlopig maar bij onze drie doerakken te laten. Maar wie weet wat de toekomst nog brengt. Voor Jaws, omgedoopt in Jewel, is een ander goed thuis gevonden. 

Na dat Max (10-05-1999(?)/25-09-2006) en Chuckey (01-05-1999/18-05-2007)zijn overleden (van ouderdom), hebben we na een tijdje geprobeerd of dat Bo misschien gezelschap wilde hebben van een nieuwe fret. Maar de dame maakte heel duidelijk dat ze geen nieuwe speelkameraatje wilde hebben. We verwennen Bo nu heel erg.  En hopen dat ze nog heel lang bij ons mag zijn.  Ze begint al aardig vriendinnetje te worden met de heren Katers.

Update volgt.

Met veel verdriet hebben we op 13 augustus 2007 afscheid moeten nemen van onze fretten Dame Bo. (10-05-1999(?)/13-08-2007)  Ze is nog met ons op vakantie geweest en heeft daar veel aandacht gekregen. We hebben veel van haar aanwezigheid in huis en daarbuiten genoten. Bedankt dat je ons vriendinnetje wilde zijn.

De volgende pagina's gaan over Bo, Max en Chuckey. Door hun zelf verteld.

In het menu aan de linkerkant staat een link naar onze nieuwe fretten. Zij stellen zich daar zelf aan u voor.